ՄՈՏ
Կայունություն
Այլ հոդվածներ
Երկրի մասին տեղեկատվություն
Կայունությունը գործընթացի կամ վիճակի հատկանիշն է, որը կարող է պահպանվել որոշակի մակարդակի վրա անորոշ ժամանակով: Բնապահպանական, տնտեսական և սոցիալական ոլորտներում փոփոխությունների գործընթացն է, որտեղ ռեսուրսների շահագործումը, ներդրումային պլանը, տեխնոլոգիական զարգացման կողմնորոշումը և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունները ներդաշնակ են: Դրանք ընդլայնում են ներկա և ապագա ներուժը՝ մարդկային կարիքները և ձգտումները բավարարելու համար: Կայունության հիմնական սկզբունքը կայուն զարգացումն է, որը փոխկապակցված կերպով վերաբերում է բնապահպանական, տնտեսական և սոցիալական ոլորտներին: Մշակութային, տեխնոլոգիական և քաղաքական ոլորտները համարվում են կայուն զարգացման ենթաճյուղեր։ Կայուն զարգացում նշանակում է զարգացում, որն ուղղված է ներկա սերնդի կարիքների բավարարմանը` չվնասելով ապագա սերունդների սեփական կարիքները բավարարելու կարողությունը: «Միջսերունդների» կայունության հայեցակարգին առաջին պատմական անդրադարձը պարունակվում է «Gaudium et spes» հովվական սահմանադրության մեջ, որը հրապարակվել է Վատիկանի Երկրորդ ժողովի (1965 թ.) ավարտին։ «Կայուն զարգացում» տերմինը առաջին անգամ ներդրվել է Շրջակա միջավայրի և զարգացման համաշխարհային հանձնաժողովի Բրունդտլանդի զեկույցում (1987 թ.):
